Deus que me falou:/ “Não creio em mim: sou ateu./ O autor que me criou/ foi o extraordinário/ Imaginário Humano.”
.
Heleno Álvares
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Hoje acordei
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . como se fosse a manhã
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . de quando chorei
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . ao ser desventrado
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . do verdadeiro e harmonioso
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . vasto mundo.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Por isso, hoje,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . renasci do ventre diário,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . onde há vastidão
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . de terrenos ilusórios
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . que, por questão
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . de coerência,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . se fazem contraditórios,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . e me autorizam a dizer
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . algo sobre o vivido.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . A vida, desde quando havida,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . é como comida bem temperada:
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . por melhor que seja já foi
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . (e sempre será) defecada.
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . .. .. . . . . . . . . . . . (...)
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Estava. Estarei
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Assim vivia e viverei
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . até quando não mais puder
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . conjugar verbo algum.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . O que interessa é que
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . permaneço sempre no futuro
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . daquilo que já fiz, como
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . agora que, escrevendo, já
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . escrevi, feito gota no mar da
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . imaginação, ininterruptamente
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . outra, a se recriar em
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . momentos futuros como se
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . fossem eternos agoras.
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . .. .. . . . . . . . . . . . (...)
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Então digo:
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . meus eus póstumos
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . é que me fazem
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . ser o próximo
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . .. .. . . . . . . . . . . . (...)
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Viver é uma doença que,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . infelizmente,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . se cura. Neste vilarejo,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . a loucura é sob medida.
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . .. .. . . . . . . . . . . . (...)
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Neste lugar que me nasceu
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . aprendi todos os instrumentos
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . com os melhores músicos do
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . mundo; estudei com os grandes
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . mestres da literatura.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . No entanto, sempre “ouço”
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . obras-primas que jamais
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . comporei; “escrevo” poemas que
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . nunca versarei;
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . contos que não contarei.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Dou palpites nas direções
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . cinematográficas de Buñuel,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . nas telas de Salvador Dali
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . e nos poemas de Breton.
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . .. .. . . . . . . . . . . . (...)
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Ao lado de Jorge Luis Borges
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . conheci O Aleph;
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . junto com Campos de Carvalho,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . visitei sua Bulgária;
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . com Manuel Bandeira,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . a sua Pasárgada.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Fui amante da índia Catuíra
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . da Tribo dos Araxás,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . que se casou com Maú
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . que, por sua vez,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . traiu o amigo Iboapi
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . que, enciumado, traiu toda a
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . tribo que foi dizimada pelo
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . forasteiro Pamplona.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . E como não tinha nada
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . a ver com a história,
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . criei a minha
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . quadrilha drummondiana.
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . .. .. . . . . . . . . . . . (...)
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . o personagem que me criou
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . encontrou seu mosaico
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . por ser ele um fragmento
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . de sua própria existência
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . onde se cata os cacos
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . que somos
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . a criatura é que se atura
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . é que se procria
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . desenhando a caricatura
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . do autor sem autoria
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . agora que voltarei à mesmice
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . de meu mosaico encontrarei
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . a falta de um outro
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . eu-fragmento motivo
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . que apenas adia o dia
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . de nossa utópica existência
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . .. .. . . . . . . . . . . . (...)
.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Deus que me falou:
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . “Não creio em mim: sou ateu.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . O autor que me criou
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . foi o extraordinário
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Imaginário Humano.”
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . E o mais curioso: o Diabo
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . também disse a mesma coisa.
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . Num bate-papo com Jesus
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . em um boteco copo-sujo
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . este me disse que
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . a vida só vale a pena
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . quando cada um
. .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . tem sua Madalena.
.
.. . .. . . . . . . . . . . . . . . .. . . .. . . . . . . . . .. .. . . . . . .. ... .. . . . . .. . . ¬¬ ¬¬¬ ¬¬
. . . . .
Estes trechos de poemas, eu os catei nos originais de O escambau, novo livro do Heleno. Ele é meu amigo há milênios, embora só tenhamos nos conhecido e convivido como personagens de O concerto no ovo, romance que nosso mestre Campos de Carvalho planejou mas não chegou a escrever – ainda!
.
O escambau será lançado na próxima quarta-feira, 5 de maio, a partir das 19h30, em Araxá - MG, num local cujo nome se perdeu no meu redemoinho de e-mails. Mas não tem problema: é só chegar na cidade e cantar a senha: “Escambau!”
.
